บล็อกนี้ขาดการอัพมาหลายวัน วันนี้จะอัพล่ะน่ะ

เมื่อวาน นั่งดูซีรี่ย์เกาหลี ตอนแรกนั่งดูๆอยู่ แม่เราก็บอกว่า ครูคนนี้นิสัยไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ ด้วยความที่เราชอบทุกอย่างเกี่ยวกับเกาหลี เราก็ได้แต่แก้ตัวให้ตัวละครตัวนั้นๆ บ้าง แล้วก็คัดค้านว่าไม่หรอก แต่พูอดูไปเรื่อยๆ เออ..ใช่อย่างที่แม่พูด ในเรื่อง "Biscuit Teacher" ครูนาโบรีเป็นครูที่ยิ่งใหญ่ คอยดูแลนักเรียน แบบที่ในชีวิตจริงคงหาครูที่ดีแบบนี้ไม่ได้ แต่ถ้าในเรื่องของความรัก นาโบรีไม่ฉลาดเลย มันทำให้คนดูรู้สึกรังเกียจความรัก มันก็จริงอยู่ที่ อายุและฐานะไม่สำคัญต่อความรัก แต่ถ้าคนๆนั้นไม่รู้จักกับความรัก อายุและฐานะมันสำคัญอย่างมาก

คนที่มีรักแท้คือคนที่เข้าใจความรัก หลายๆคนว่านั่งดูหนังเกาหลีบ้าหนังเกาหลี มันไร้สาระ แต่รู้ไม๊ หนังเกาหลีก็มีดี มันทำให้มุมมองของความรักกว้างขึ้น ดีขึ้น และรักเป็น ไม่ใช่จะเอาแต่ความรู้สีกเป็นใหญ่ รู้จักกับเข้าใจ มันไม่เหมือนกันน่ะ ถ้าคำว่า "รู้จัก" ใครๆก็พูดได้ แต่ถ้าคำว่า "เข้าใจ" มีน้อยคนที่จะเข้าใจมันจริงๆ บางครั้ง คนอกหัก ก็ยังไม่เคยเข้าใจความรักเพียงแต่แค่รู้จัก แต่บางครั้งเหมือนกันที่คนที่ไม่เคยมีความรักกลับเข้าใจความรักอย่างแท้จริง

ไม่จำเป็นว่า การดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกมส์จะต้องไร้สาระตลอด หลายคนยอกว่า อ่านหนังสือไม่ไร้สาระ จริงหรอ? ถ้าอ่านหนังสือพอคเกตบุ้คส์ แต่ว่าคนอ่านกลับทำเป็นอย่างเดียวคือ อ่านให้ผ่านไปวันๆ โดยไม่รักรู้ถึงความรู้สึกในหนังสือ มันจะได้อะไร คุณค่ามันมีในทุกๆสิ่ง มันอยู่ที่ว่า ผู้ใช้ ผู้บริโภคจะทำยังไงให้มันมีคุณค่ารวมถึงความรัก ถ้าใช้ดี เข้าใจมัน มันก็จะเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ ...

หันไปมองคนที่เรารัก แล้วถามตัวเองว่า "เราเข้าใจ หรือ แค่รู้จักกับเค้า" มันมีค่าน่ะ ถ้าจะทำให้เราได้เข้าใจกับใครสักคน

มีสาระไม๊เนี่ย

อ่านไม่เม้น โป้งๆๆๆๆๆๆๆ